Çölde Sayım 9

G. Fısıh, Bulut ve Gümüş Borazanlar (9:1 – 10:10)

9:1-14   Tanrı’nın Fısıh Günü’nü kutlamaya (1-2. ayetler) ilişkin buyrukları, 1. bölümdeki olaylardan önce gelir. Çölde Sayım Kitabı’ndaki olayların tamamı tarihsel bir sıra izlemez. Fısıh, ilk ayın on dördüncü gününde kutlanırdı. Ölüye dokunduğu için kirli sayılan ya da uzak bir yolculukta bulunduğu için Fısıh kutlamalarına katılamayanlar düşünülerek özel sağlayışlar hazırlanmıştı. Fısıh Günü’nü bir ay sonra, yani ikinci ayın, on dördüncü gününde kutlayabilirlerdi (6-12. ayetler). Ancak temiz sayılan ve yolculukta olmayan biri, Fısıh kurbanını kesmezse halkın arasından atılacaktı (13. ayet). Bir yabancı (diğer uluslardan), eğer arzu ederse, Yahudiler’in kurallarını uygulayarak Fısıh kurbanı kesebilirdi (14. ayet).

9:15-23   Bu ayetler, sonraki bölümleri önceden açıklarlar. Buluşma Çadırı’nı örten bulutun görkemini tanımlamaktadırlar; konutun üstüdeki bulut, akşamdan sabaha dek ateşi andırdı, bu hep böyle sürüp gitti. Konutu kaplayan bulut, geceleri ateşi andırıyordu. Bulut konutun üzerinden ayrıldığında, İsrail halkı konakladığı yerden kalkarak yola çıkardı. Bulut konutun üzerinde kaldığında, halk konaklar, çadırlarını kurar, yola koyulmazdı. Bulut elbette, Tanrı’nın halkına rehberliğinin bir simgesiydi. Rab bugün aynı şekilde gözle görünür biçimde rehberlik etmese de –gözümüzle gördüğümüze göre değil, imanımızla gördüğümüze göre yürürüz– ilke halen geçerlidir. Rab hareket ettiğinde hareket et, daha önce harekete geçme, çünkü “gidişin karanlığı, kalışın ışığıdır.”

 

Kutsal Kitap

1 İsraillilerin Mısırdan çıkışlarının ikinci yılının birinci ayında RAB Sina Çölünde Musaya şöyle seslendi:
2 ‹‹İsrailliler Fısıh kurbanını belirlenen zamanda kessinler.
3 Bütün kurallar, ilkeler uyarınca kurbanı belirlenen zamanda, bu ayın on dördüncü gününün akşamüstü keseceksiniz.››
4 Böylece Musa İsraillilere Fısıh kurbanını kesmelerini söyledi.
5 Onlar da Sina Çölünde birinci ayın on dördüncü gününün akşamüstü Fısıh kurbanını kestiler. Her şeyi RABbin Musaya buyurduğu gibi yaptılar.
6 Ancak, ölüye dokunduklarından kirli sayılan bazı kişiler o gün Fısıh kurbanını kesemediler. Aynı gün Musayla Haruna gelip
7 Musaya, ‹‹Ölüye dokunduğumuzdan kirli sayılırız›› dediler, ‹‹Ama öbür İsraillilerle birlikte belirlenen zamanda RABbin sunusunu sunmamız neden engellensin?››
8 Musa, ‹‹RABbin sizinle ilgili bana neler söyleyeceğini duyuncaya dek bekleyin›› dedi.
9 RAB Musaya şöyle dedi:
10 ‹‹İsraillilere de ki, ‹Sizlerden ya da soyunuzdan ölüye dokunduğu için kirli sayılan ya da uzak bir yolculukta bulunan biri RABbin Fısıh kurbanını kesebilir.
11 İkinci ayın on dördüncü gününün akşamüstü Fısıh kurbanını kesip mayasız ekmek ve acı otlarla yiyecek.
12 Sabaha dek kurbandan bir şey bırakmayacak, kemiklerini kırmayacak. Fısıh kurbanını bütün kuralları uyarınca kesmelidir.
13 Ancak, temiz sayılan ve yolculukta olmayan biri Fısıh kurbanını kesmeyi savsaklarsa, halkının arasından atılacaktır. Çünkü belirlenen zamanda RABbin sunusunu sunmamıştır. Günahının cezasını çekecektir.
14 ‹‹ ‹Aranızda yaşayan bir yabancı RABbin Fısıh kurbanını kesmek isterse, Fısıhın kuralları, ilkeleri uyarınca kesmelidir. Yerli ya da yabancı için aynı kuralı uygulamalısınız.› ››
15 Konut, yani Levha Sandığının bulunduğu çadır kurulduğu gün üstünü bulut kapladı. Konutun üstündeki bulut akşamdan sabaha dek ateşi andırdı.
16 Bu hep böyle sürüp gitti. Konutu kaplayan bulut gece ateşi andırıyordu.
17 İsrailliler ancak bulut çadırın üzerinden kalkınca göçer, bulut nerede durursa orada konaklarlardı.
18 RABbin buyruğu uyarınca göç eder, yine RABbin buyruğu uyarınca konaklarlardı. Bulut konutun üzerinde durdukça yerlerinden ayrılmazlardı.
19 Bulut konutun üzerinde uzun süre durduğu zaman RABbin buyruğuna uyar, yola çıkmazlardı.
20 Bazen bulut konutun üzerinde birkaç gün kalırdı. Halk da RABbin verdiği buyruğa göre ya konakladığı yerde kalır ya da göç ederdi.
21 Bazı günler bulut akşamdan sabaha dek kalır, sabah konutun üzerinden kalkar kalkmaz halk yola çıkardı. Gece olsun, gündüz olsun, bulut konutun üzerinden kalkar kalkmaz halk yola çıkardı.
22 Bulut konutun üzerinde iki gün, bir ay ya da uzun süre kalsa bile, İsrailliler konakladıkları yerde kalır, yola koyulmazlardı. Ama bulut kalkar kalkmaz yola çıkarlardı.
23 RAB’bin buyruğu uyarınca konaklar ya da yola çıkarlardı. Böylece RAB’bin Musa aracılığıyla verdiği buyruğa uydular.