Çölde Sayım 20

G. Musa’nın Günahı (20:1-13)

20:1   Bu bölümün başlangıcında, İsrailliler’in Mısır’dan ayrılmalarından bu yana otuz yıl ve ülkeye casuslar göndermelerinin üzerinden ise otuz sekiz yıl geçtiğini görürüz. Halk otuz sekiz yıl süreyle çölde dolaşmış ve şimdi Zin Çölü’ndeki Kadeş’te konaklamıştı; bu yer casusların gönderildiği aynı yerdi. Vaat edilen ülkeye otuz sekiz yıl önceki kadar uzaktılar! Miryam burada öldü ve gömüldü. 19 ve 20. bölümler arasında boşa geçen yıllar sırasında altı yüz binin üstünde ölüm olmuştu. İmansızlığın acı ürünü, tüm bir kuşak için sessizlik içinde biçilmişti.

20:2-9   Musa ve Harun’a su olmadığı için yakınan halk yeni bir kuşaktı, aynı babaları gibi hareket ettiler (2-5. ayetler). Rab, Musa’ya kayaya konuşmasını söyledi, kayadan su çıkacaktı. Kutsal Yer’de tutulan Harun’un değneğini alması gerekiyordu (9. ayet; 17:10). Bu değnekten 11. ayette “kendi değneği” olarak söz edilir. Harun’un değneği kâhinlik değneğiydi; Musa’nın değneği ise, yargı ve güç değneğiydi.

20:10-13   Massa (ve Meriva) adlı yerde halk su olmadığı için yakındı. O zaman Rab Musa’ya kayaya vurmasını söyledi (Çık.17:1-7). Ama şimdi Musanın sabrı tükenmişti. Önce, bilgelikten uzak bir şekilde halka “başkaldıranlar” olarak hitap ederek konuştu (10. ayet). Sonra kayaya konuşmak yerine, iki kez vurdu. Mısır’dan Çıkış 17. bölümde yarılan kaya, Golgota’da ölen Mesih’in bir örneğiydi. Ancak Mesih’e yalnızca bir kez vurulmuştu. Mesih’in ölümünden sonra, 11. ayette su ile simgelenen Kutsal Ruh verilecekti. Musa ve Harun’un bu konudaki günahı yüzünden Tanrı onlara vaat edilen ülkeye giremeyeceklerini söyledi. Bu yere, Meriva adı verildi, ancak bu Mısır’dan Çıkış 17. bölümdeki Meriva ile aynı yer değildi. Bu yer bazen, Meriva-Kadeş olarak bilinir.

G. Campbell Morgan şu yorumu yapar:

Tanrı’nın hizmetkârı olan Musa, çok doğal olan öfkesini göstermekle halkın önünde Tanrı’yı yanlış temsil etti. Başarısızlığının nedeni, imanının, eylem düzeyinin en üst noktasına ulaşamayışıdır. Tanrı’ya ve gücüne hâlâ inanıyordu: ama Tanrı’nın kendisini halkının gözünde kutsayacağına inanmıyordu. Buradan çıkaracağımız ders çok etkileyicidir. Doğru şeyler, kötü sonuçlar üretecek biçimde yapılabilir. İyi düşünmezsek, derin anlamını yitirebileceğimiz bir ilahi vardır:

Rab, senin ses tonundaki yankıları andıran biçimde konuşabilmem için bana seslen.

Rab’bin mesajını iletebilmemiz kadar, bunu O’nun sesinin niteliği ve yaklaşımıyla yapmamız önemlidir. Musa’nın başarısız olduğu nokta buydu ve bu nedenle ülkeyi göremedi. 1

Ğ. Harun’un Ölümü (20:14-29)

20:14-21   Yapılan plan uyarınca, ülkeye doğrudan doğruya kuzeyden girmeyeceklerdi. Önce, Edomlular’ın bölgesinden geçerek doğuya, sonra da Kızıldeniz’in doğu kıyısı boyunca kuzeye yolculuk edilmeliydi. Halk orada Şeria Irmağı’ndan geçecekti. Ama Edom kralı, İsrail halkının geçişine izin vermedi. İsrailliler ona, tarla ve bağlarından geçmeyeceklerini, hiçbir kuyudan su içmeyeceklerini söylemelerine rağmen, kral kararını değiştirmedi. Daha sonra, tarihte Saul yönetimindeki İsrail’in, Yakup’un kardeşi Esav’ın soyu olan Edomlular’a karşı savaştığını ve onları bozguna uğrattığını görüyoruz.

20:22-29   Halk Kadeş’ten ayrılıp, Edom’un sınırındaki Hor Dağı’na geldiğinde, Harun öldü ve yerine oğlu Elazar geçti (22-29. ayetler). Matthew Henry şöyle yazar:

Harun’a ülkeye girmesi yasaklanmasına rağmen, bir hastalık ya da gökten inen bir ateşle değil, huzur ve onur içinde öldü. Halkının arasından atılmadı. Tanrı yargısına uğrayan kişi için genellikle halkın arasından atılma ifadesi kullanılırdı, ama Harun halkının arasında, Tanrı lütfunun kollarında öldü… Harun’a ilk kâhin giysilerini giydiren, Musa’nın elleriydi, şimdi aynı Musa, Harun’un kâhinlik giysilerini üzerinden çıkartıp oğluna giydirecekti; çünkü kâhinliğe saygı açısından Harun’un bu elbiseler içinde ölmesi yakışık almazdı. 2

 

Kutsal Kitap

1 İsrail topluluğu birinci ay Zin Çölüne vardı, halk Kadeşte konakladı. Miryam orada öldü ve gömüldü.
2 Ancak topluluk için içecek su yoktu. Halk Musayla Haruna karşı toplandı.
3 Musaya, ‹‹Keşke kardeşlerimiz RABbin önünde öldüğünde biz de ölseydik!›› diye çıkıştılar,
4 ‹‹RABbin topluluğunu neden bu çöle getirdiniz? Biz de hayvanlarımız da ölelim diye mi?
5 Neden bizi bu korkunç yere getirmek için Mısırdan çıkardınız? Ne tahıl, ne incir, ne üzüm ne de nar var. Üstelik içecek su da yok!››
6 Musayla Harun topluluktan ayrılıp Buluşma Çadırının giriş bölümüne gittiler, yüzüstü yere kapandılar. RABbin görkemi onlara göründü.
7-8 RAB Musaya, ‹‹Değneği al›› dedi, ‹‹Sen ve ağabeyin Harun topluluğu toplayın. Halkın gözü önünde su fışkırması için kayaya buyruk verin. Onlar da hayvanları da içsin diye kayadan onlara su çıkaracaksınız.››
9 Musa kendisine verilen buyruk uyarınca değneği RABbin önünden aldı.
10 Musayla Harun topluluğu kayanın önüne topladılar. Musa, ‹‹Ey siz, başkaldıranlar, beni dinleyin!›› dedi, ‹‹Bu kayadan size su çıkaralım mı?››
11 Sonra kolunu kaldırıp değneğiyle kayaya iki kez vurdu. Kayadan bol su fışkırdı, topluluk da hayvanları da içti.
12 RAB Musayla Haruna, ‹‹Madem İsraillilerin gözü önünde benim kutsallığımı sayarak bana güvenmediniz›› dedi, ‹‹Bu topluluğu kendilerine vereceğim ülkeye de götürmeyeceksiniz.››
13 Bu sulara Merivafç suları denildi. Çünkü İsrail halkı orada RABbe çıkışmış, RAB de aralarında kutsallığını göstermişti.
14 Musa Kadeşten Edom Kralına ulaklarla şu haberi gönderdi: ‹‹Kardeşin İsrail şöyle diyor: ‹Başımıza gelen güçlükleri biliyorsun.
15 Atalarımız Mısıra gitmişler. Orada uzun yıllar yaşadık. Mısırlılar atalarımıza da bize de kötü davrandılar.
16 Ama biz RABbe yakarınca, yakarışımızı işitti. Bir melek gönderip bizi Mısırdan çıkardı. ‹‹ ‹Şimdi senin sınırına yakın bir kent olan Kadeşteyiz.
17 İzin ver, ülkenden geçelim. Tarlalardan, bağlardan geçmeyeceğiz, hiçbir kuyudan da su içmeyeceğiz. Sınırından geçinceye dek, sağa sola sapmadan Kral yolundan yolumuza devam edeceğiz.› ››
18 Ama Edom Kralı, ‹‹Ülkemden geçmeyeceksiniz!›› diye yanıtladı, ‹‹Geçmeye kalkışırsanız kılıçla karşınıza çıkarım.››
19 İsrailliler, ‹‹Yol boyunca geçip gideceğiz›› dediler, ‹‹Eğer biz ya da hayvanlarımız suyundan içersek karşılığını öderiz. Yürüyüp geçmek için senden izin istiyoruz, hepsi bu.››
20 Edom Kralı yine, ‹‹Geçmeyeceksiniz!›› yanıtını verdi. Edomlular İsraillilere saldırmak üzere kalabalık ve güçlü bir orduyla yola çıktılar.
21 Edom Kralı ülkesinden geçmelerine izin vermeyince, İsrailliler dönüp ondan uzaklaştılar.
22 İsrail topluluğu Kadeşten ayrılıp Hor Dağına geldi.
23 RAB, Edom sınırındaki Hor Dağında Musayla Haruna şöyle dedi:
24 ‹‹Harun ölüp atalarına kavuşacak. İsrail halkına vereceğim ülkeye girmeyecek. Çünkü ikiniz Meriva sularında verdiğim buyruğa karşı geldiniz.
25 Harunla oğlu Elazarı Hor Dağına çıkar.
26 Harunun kâhinlik giysilerini üzerinden çıkarıp oğlu Elazara giydir. Harun orada ölüp atalarına kavuşacak.››
27 Musa RABbin buyurduğu gibi yaptı. Bütün topluluğun gözü önünde Hor Dağına çıktılar.
28 Musa Harunun kâhinlik giysilerini üzerinden çıkarıp oğlu Elazara giydirdi. Harun orada, dağın tepesinde öldü. Sonra Musayla Elazar dağdan indiler.
29 Harun’un öldüğünü öğrenince bütün İsrail halkı onun için otuz gün yas tuttu.

1. G. Campbell Morgan, Searchlights from the Word, s.47-48.

2. Matthew Henry, “Numbers”, Mattew Henry’s Commentary on the Whole Bible, I:662.