2 Tarihler 1

YORUM

1 ve 2.Tarihler aslında tek bir kitap olduklarından, okuyucuya kolaylık sağlamak amacıyla iki bölüme ayrılmışlardır. Böylece 2.Tarihler, 1.Tarihler’in bıraktığı yerden devam eder. İki kitabı ayıran nokta –Davut ve Süleyman’ın krallıkları– çok iyi ve yerinde seçilmiştir.

1.Tarihler 29’da Davut, Süleyman’ı varisi olarak atadı. 2.Tarihler, Davut soyunu, Süleyman’dan başlayarak sağ kalan Yahudiler’in Babil sürgününden dönüşüne kadar olan zamanı ayrıntılarıyla anlatır. 1 ve 2.Krallar temelde aynı dönemi kapsarlar, ama Tarihler’deki vurgulama neredeyse tümüyle Yahuda üzerinedir. İsrail krallarından yalnızca Yahuda tarihiyle ilgili konularda söz edilir. Tarihler Kitapları ruhsallığa önem verir, Krallar Kitapları ise tarihsel olaylar üzerinde durur. Her ne kadar her iki kitaptaki konular aynı olsa da, Tarihler bazen Krallar’da bulunmayan ayrıntıları içerir. Tarihler Kitapları, daha sonraki bir tarihte farklı bir amaçla yazılmıştır. İki kitap arasındaki bazı farklılıklar üzerine yorum yapacağız, ama tümü üzerinde derinlemesine yorum yapmak olanaksızdır (Bu amaçla yazılan kitaplar bulunmaktadır).

I. SÜLEYMAN’IN KRALLIĞI (1-9. Bölümler)

A. Süleyman’ın Tapınması, Bilgeliği ve Zenginliği (1. Bölüm)

1:1-3   1.Krallar 1-3, Davut’un ölümüyle (1Ta.29) Süleyman’ın kral olarak atanması arasındaki dönemi anlatır. Süleyman Rab’bin sözüne uygun olarak (1Ta.22:9,10) babasının tahtını sağlamlaştırırken, Adoniya ve Yoav bir güç çekişmesinde öldürülürler. Krallığı sağlamlaşan Süleyman, herkesi toplar ve Givon’daki tapınma yerine götürür.

1:4-6   Davut Antlaşma Sandığı’nı Yeruşalim’e götürmüştü (1Ta.13-15), ama Buluşma Çadırı’nın diğer eşyaları –tunç sunak da dahil olmak üzere– Givon’daydı. Süleyman bu sunak üzerinde babasının Tanrısı Rab’be olan adanmışlık ve bağlılığının bir işareti olarak bin yakmalık sunu sunmuştu.

1:7-12   Tanrı aynı gece rüyasında ona görünerek, kendisine en çok istediği şeyin ne olduğunu sordu (7. ayet; 1Kr.3:5). Süleyman’ın halkı yönetmek için bilgi ve bilgelik istemesi Rab’bi öylesine hoşnut etti ki, Süleyman’a aynı zamanda benzeri görülmemiş zenginlik, mal mülk ve onur da vaat etti. Bir anlamda, Tanrı her imanlıya görünerek ne istediğini sorar. Yaşamda sahip olduklarımız, çok istediklerimizdir.

1:13-17   Süleyman büyük bir zenginliği yönetmek üzere Yeruşalim’e döndü. Bu ayetler onun savaş arabalarından, atlılarından, savaş arabaları için ayrılan kentlerinden, gümüş, altın, sedir ağaçları ve atlarından söz eder. Ancak genelde olduğu gibi, başlangıçtaki refahı, sonundaki başarısızlığının tohumlarını içermekteydi.

 

Kutsal Kitap

1 Davut oğlu Süleyman krallığını sağlamlaştırdı. Çünkü Tanrısı RAB onunlaydı ve onu çok yüceltti.
2 Süleyman bütün İsraillileri -binbaşıları, yüzbaşıları, yargıçları, İsrailin boy başları olan önderleri- çağırttı.
3 Sonra bütün toplulukla birlikte Givondaki tapınma yerine gitti. Çünkü RABbin kulu Musanın çölde yaptığı Tanrıyla Buluşma Çadırı oradaydı.
4 Ancak Davut Tanrının Antlaşma Sandığını Kiryat-Yearimden getirip Yeruşalimde hazırladığı çadıra koymuştu.
5 Hur oğlu Uri oğlu Besalelin yaptığı tunç sunağı da Givonda RABbin Konutunun önüne yerleştirmişti. Süleymanla topluluk orada RABbe danıştılar.
6 Süleyman RABbin önüne, Buluşma Çadırının önündeki tunç sunağa çıkarak üzerinde bin yakmalık sunu sundu.
7 Tanrı o gece Süleymana görünüp, ‹‹Sana ne vermemi istersin?›› diye sordu.
8 Süleyman, ‹‹Babam Davuta büyük iyilikler yaptın›› diye karşılık verdi, ‹‹Beni de onun yerine kral atadın.
9 Ya RAB Tanrı, babam Davuta verdiğin söz yerine gelsin! Beni yeryüzünün tozu kadar çok olan bir halkın kralı yaptın.
10 Şimdi bu halkı yönetebilmem için bana bilgi ve bilgelik ver. Başka türlü senin bu büyük halkını kim yönetebilir!››
11 Tanrı Süleymana, ‹‹Demek yüreğinin dileği bu›› dedi, ‹‹Zenginlik, mal mülk, onur ya da senden nefret edenlerin ölümünü istemedin, kendin için uzun ömür de istemedin. Bunların yerine seni başına kral yaptığım halkımı yönetmek için bilgi ve bilgelik istedin.
12 Sana bilgi ve bilgelik verilecektir. Sana ayrıca öyle bir zenginlik, mal mülk ve onur vereceğim ki, benzeri ne senden önceki krallarda görülmüştür, ne de senden sonrakilerde görülecektir.››
13 Bundan sonra Süleyman Givondaki tapınma yerinden, Buluşma Çadırından ayrılıp Yeruşalime gitti. İsraili oradan yönetti.
14 Kral Süleyman savaş arabalarıyla atlarını topladı. Bin dört yüz savaş arabası, on iki bin atı vardı. Bunların bir kısmını savaş arabaları için ayrılan kentlere, bir kısmını da kendi yanına, Yeruşalime yerleştirdi.
15 Krallığı döneminde Yeruşalimde altın ve gümüş taş değerine düştü. Sedir ağaçları Şefeladaki yabanıl incir ağaçları kadar bollaştı.
16 Süleymanın atları Mısır ve Keveden getirilirdi. Kralın tüccarları atları Keveden satın alırdı.
17 Mısır’dan bir savaş arabası altı yüz, bir at yüz elli şekel gümüşe getirilirdi. Bunları bütün Hitit ve Aram krallarına satarlardı. bölgesi››.