2 Samuel 7

E. Tanrı’nın Davut ile Antlaşması (7. Bölüm)

7:1-5   Davut, kendisi sedir ağacından yapılmış bir sarayda otururken, Tanrı’nın Sandığı’nın bir çadırda durmasının uygun olmadığını düşündü. Bu nedenle peygamber Natan’a sandık için bir ev yapmak istediğini bildirdi. Natan önce bunu onayladı; belki de Rab’be danışmadan hareket ettiği için önce böyle yaptı. Sonra Rab peygamber Natan’a seslenerek, Davut’a Yahve için bir tapınak bina etmesine izin vermeyeceğini bildirdi.

7:6-11   Rab, Natan’a, İsrail halkını Mısır’dan çıkardığı günden bu yana bir çadırda oturduğunu hatırlattı. Çadır, İsrail halkı için hareket ettikleri sürece, uygundu. Şimdi sabit bir tapınak bina etmenin zamanı gelmişti.

7:12-15   Rab sonra Natan’a, Davut ile koşulsuz bir antlaşma yapacağını açıkladı. Bu antlaşmaya göre tapınağı bina edecek olan kişi Davut’un oğlu (Süleyman) olacaktı; bu oğlun tahtı sonsuza kadar sürecekti; günah işlediğinde Tanrı onu düzeltecek ve merhametini esirgemeyecekti.

7:16,17   Antlaşmanın diğer vaatleri arasında Davut’un evinin, krallığının ve tahtının sonsuza kadar kalacağı vaatleri de yer alıyordu ve Davut’un soyundan olanlar tahta oturacaklardı. Babil esaretinden beri Davut’un hanedanı kesintiye uğramıştı, ama Davut’un tohumu olan Mesih, tüm yeryüzünde egemenlik sürmek üzere geri döndüğünde, Davut’un hanedanı yenilenecekti. Jensen bu konu üzerinde özenle durur:

Davut Tanrı için bir tapınak bina etmek istedi, ama bu ayrıcalık Süleyman’a verildi. Hiç kuşkusuz Davut’un görevi, bina etmek değil, savaşmaktı. Ama bu savaşlar aracılığıyla bile, yüreğinin bina etmeyi sevgiyle arzuladığı tapınma evinin temellerini atacak kişinin yolunu açmaktaydı. Savaş sona erdikten sonra Süleyman, Davut’un hazırladığı malzemelerle tapınağı dikti. Davut, acı çeken Mesih’i ve büyük düşmanı üzerindeki zaferi temsil eder. Süleyman, Mesih’i acı çektikten sonraki görkemi içinde temsil eder. Tanrı’nın gerçek tapınağı olan kilisenin köşe taşı Mesih’tir ve kilise tamamlanmış haliyle son gün görülecektir. Şimdi kilisenin acı çektiği ve mücadele ettiği şu günlerde Tanrı’nın bu görkemli binasının malzemeleri hazırlanmaktadır. 1

7:18-29   Tanrı’nın Lütuf Antlaşması’ndan derin etkilenen Davut, geçici çadıra giderek burada yazılı şükran duasını sundu. Blaikie, bu şükran duası konusunda şunları söyler:

Geçmişteki harikaları ifade eder, kendisi ve ailesi tanınmamış olduğu halde Tanrı’nın seçimi onu hayrete düşürmüştür. Şimdiki durumuna da şaşırır: Beni nasıl bu duruma getirdin? Soyunun sonsuza dek süreceğini hatırlayarak gelecekteki harikalara da şaşar. 2

“İnsanlarla hep böyle mi ilgilenirsin?” (19b. ayet) ifadesinin anlamı, Tanrı’nın insanlara, birbirlerine göstermeleri gereken aynı sevgi ve lütufla davranmasıdır.

 

Kutsal Kitap

1 Kral sarayına yerleşmişti. RAB de onu çevresindeki bütün düşmanlarından koruyarak rahata kavuşturdu.
2 O sırada kral, Peygamber Natana, ‹‹Bak, ben sedir ağacından yapılmış bir sarayda oturuyorum. Oysa Tanrının Sandığı bir çadırda duruyor!›› dedi.
3 Natan, ‹‹Git, tasarladığın her şeyi yap, çünkü RAB seninledir›› diye karşılık verdi.
4 O gece RAB Natana şöyle seslendi:
5 ‹‹Git, kulum Davuta şöyle de: ‹RAB diyor ki, oturmam için bana sen mi tapınak yapacaksın?
6 İsrail halkını Mısırdan çıkardığım günden bu yana konutta oturmadım. Bir çadırda orada burada konaklayarak dolaşıyordum.
7 İsraillilerle birlikte dolaştığım yerlerin herhangi birinde, halkım İsraili gütmesini buyurduğum İsrail önderlerinden birine, neden bana sedir ağacından bir konut yapmadınız diye hiç sordum mu?› ayetlerinde geçen İbranice ‹‹Beyt›› sözcüğü, ‹‹tapınak››, ‹‹konut›› ve ‹‹soy›› olarak çevrildi.
8 ‹‹Şimdi kulum Davuta şöyle diyeceksin: ‹Her Şeye Egemen RAB diyor ki, halkım İsraile önder olasın diye seni otlaklardan ve koyun gütmekten aldım.
9 Her nereye gittiysen seninleydim. Önünden bütün düşmanlarını yok ettim. Adını dünyadaki büyük adamların adı gibi büyük kılacağım.
10-11 Halkım İsrail için bir yurt sağlayıp onları oraya yerleştireceğim. Bundan böyle kendi yurtlarında otursunlar, bir daha rahatsız edilmesinler. Kötü kişiler de halkım İsraile hakimler atadığım günden bu yana yaptıkları gibi, bir daha onlara baskı yapmasınlar. Seni bütün düşmanlarından kurtarıp rahata kavuşturacağım. ‹‹ ‹RAB senin için bir soy yetiştireceğini belirtiyor:
12 Sen ölüp atalarına kavuşunca, senden sonra soyundan birini ortaya çıkarıp krallığını pekiştireceğim.
13 Adıma bir tapınak kuracak olan odur. Ben de onun krallığının tahtını sonsuza dek sürdüreceğim.
14 Ben ona baba olacağım, o da bana oğul olacak. Kötülük yapınca, onu insanların değneğiyle, insanların vuruşlarıyla yola getireceğim.
15 Ama senin önünden kaldırdığım Sauldan esirgediğim sevgiyi hiçbir zaman esirgemeyeceğim.
16 Soyun ve krallığın sonsuza dek önümde duracak; tahtın sonsuza dek sürecektir.› ››
17 Böylece Natan bütün bu sözleri ve görümleri Davuta aktardı.
18 Bunun üzerine Kral Davut gelip RABbin önünde oturdu ve şöyle dedi: ‹‹Ey Egemen RAB, ben kimim, ailem nedir ki, beni bu duruma getirdin?
19 Ey Egemen RAB, sanki bu yetmezmiş gibi, kulunun soyunun geleceği hakkında da söz verdin. Ey Egemen RAB, insanlarla hep böyle mi ilgilenirsin?
20 Ben sana başka ne diyebilirim ki! Çünkü, ey Egemen RAB, kulunu tanıyorsun.
21 Sözünün hatırı için ve isteğin uyarınca bu büyüklüğü gösterdin ve kuluna bildirdin.
22 ‹‹Yücesin, ey Egemen RAB! Bir benzerin yok, senden başka Tanrı da yok! Bunu kendi kulaklarımızla duyduk.
23 Halkın İsraile benzer tek bir ulus yok dünyada. Kendi halkın olsun diye onları kurtarmaya gittin. Çünkü onlar için de, ülken için de büyük ve görkemli işler yapmakla ün saldın. Mısırdan kendin için kurtardığın halkın önünden ulusları ve tanrılarını kovdun.
24 Halkın İsraili sonsuza dek kendi halkın olarak benimsedin ve sen de, ya RAB, onların Tanrısı oldun.
25 ‹‹Şimdi, ya RAB Tanrı, kuluna ve onun soyuna ilişkin verdiğin sözü sonsuza dek tut, sözünü yerine getir.
26 Öyle ki, insanlar, ‹Her Şeye Egemen RAB İsrailin Tanrısıdır!› diyerek adını sonsuza dek yüceltsinler ve kulun Davutun soyu da önünde sürsün.
27 ‹‹Ey Her Şeye Egemen RAB, İsrailin Tanrısı! ‹Senin için bir soy çıkaracağım› diye kuluna açıkladın. Bundan dolayı kulun sana bu duayı etme yürekliliğini buldu.
28 Ey Egemen RAB, sen Tanrısın! Sözlerin gerçektir ve kuluna bu iyi sözü verdin.
29 Şimdi önünde sonsuza dek sürmesi için kulunun soyunu kutsamanı diliyorum. Çünkü, ey Egemen RAB, sen böyle söz verdin ve kulunun soyu kutsamanla sonsuza dek kutlu kılınacak.››

1. Irving L. Jensen, I and  II Samuel, s.92.

2. William Garden Blaikie, “The Second Book of Samuel”, Expositor’s Bible, s.105.