2 Samuel 6

D. Yeruşalim’e Getirilen Antlaşma Sandığı (6. Bölüm)

6. bölümdeki olaylar, 5. bölümde yazılı olanlardan hemen sonra meydana gelmemiştir. 2. Samuel, tarih sırasını her zaman titizlikle izlemez.

6:1-7   Tanrı’nın Antlaşma Sandığı konusu en son 1.Samuel 7:1-2’de kaydedilmişti. Filistliler tarafından geri gönderilmiş ve Kiryat-Yearim’de, Avinadav’ın evine yerleştirilmişti. Aradan uzun yıllar geçti. Sonra Davut sandığı, Yeruşalim’in siyasi olduğu kadar, dinsel başkent de olabilmesi için oraya getirilmesine karar verdi. Bu nedenle 30.000 İsrailli’yi sandığı almaları için Baal-Yahuda’ya (Kiryat-Yearim ile aynı) götürdü. Tanrı, sandığın, Kehatoğulları’nın omuzlarıyla desteklenen sırıklar üzerinde taşınması gerektiğini öğretmişti (Say. 7:9). Davut, bunun yerine yeni bir araba yaptı ve sandığı büyük coşkuyla Nakon’un harman yerine getirdi (1Ta.13:9’da Kidon olarak geçer). Öküzler burada tökezlediler ve sandık arabadan düşme tehlikesi geçirdi. Bu nedenle Avinadav’ın oğlu Uzza elini uzatıp sandığı tuttu. Kâhinlerin bile sandığa dokunması yasaklanmış olduğundan (Say.4:15), Tanrı, Uzza’yı anında yere çalarak öldürdü.

Tanrı’nın, sandığa dokunduğu için Uzza’yı neden öldürdüğü sık sık sorulmuştur; oysa Filistliler sandığa dokunmalarına rağmen ölmemişlerdi. Yanıt şu olabilir: “Bir kişi Tanrı’ya ne kadar yakınsa, herhangi bir kötülük nedeniyle yargılanması daha ağır ve çabuk olacaktır.” Yargı, Tanrı’nın evinde başlamalıdır.

Tanrı’nın yargısı gereğinden fazla mı ağırdı? Tanrı’nın müthiş kutsallık ve yüceliğini tam bilmediğimizden, O’nu sorgulamakta sakınca görmeyiz. Antlaşma Sandığı, Tanrı’nın kendisine, görüntüsünü temsil edecek kadar yakındı. Uzza bunu önemsememişti. Ölümü, İsrailliler’e Tanrıları’nın yüceliğini ciddiye almaları konusunda kalıcı bir ders oldu. Sözlerimiz ve işlerimiz, ‘adın kutsansın’ sözleriyle dua ettiğimizde bunu ciddiye aldığımızı gösteriyor mu? (Daily Notes of the Scripture Union).

6:8-11   Davut Tanrı’nın bu ağır yargısına karşı çıktı ve sandığı kente getirme tasarısından geçici bir süre için vazgeçti. Bunun yerine sandığı, Yeruşalim yakınındaki Ovet-Edom’un evine koydu.

Rab, sandıktan ötürü, Ovet-Edom’un ailesine ve ona ait her şeyi kutsadı.

6:12-15   Bu kutsamayı işiten kral Davut, Tanrı’nın Sandığı’nı Yeruşalim’e götürmeye karar verdi. 1.Tarihler 15:13-15’deki öykü bize bu üç ay boyunca Davut’un, sandığın nasıl taşınacağını öğrenmek için Kutsal Yazılar’ı araştırdığını söyler. Yeni yapılan araba bir yana bırakıldı ve Levililer sandığı omuzlarında taşıdılar. Taşıyıcılar dikkatle öne doğru altı adım atarak Rab’bin hoşnut olup olmadığından emin olmak istediler. Hoşnut olduğunu anlayınca Davut öküz ve besili koyunları kurban etti. Sonra yollarda dans ederek sandığı Davut’un Kenti’ndeki geçici çadıra getirdiler. (68. Mezmur’un bu tarihlerde yazıldığı söylenir.) Kralın kendisi öylesine coşmuştu ki, tüm gücüyle Rab’bin önünde dans etti. Davut geleneksel kraliyet giysileri yerine keten bir efod giymişti.

6:16-23   Karısı Mikal camdan bakarken onu üzerindeki efod ile bir krala yakışmadığını düşündüğü davranışlar içinde gördü. Davut eve döndüğünde, karısı onu herkesin önünde ahlaksızca dans etmekle haksız yere suçladı. (20. ayetteki ‘soyundun’ sözcüğü, 14. ayetin ışığında anlaşılmalıdır.) Davut, dansının Rab’deki sevincinin bir ifadesi olduğunu söyledi ve Tanrı için duyduğu coşkusunun söndürülmesine niyeti olmadığını ima etti. Mikal, Davut’u insanların önünde daha da küçük düşürerek hiçe sayacaktı, ama Mikal’ın sözünü ettiği o cariyeler, Davut’u onurlandıracaklardı. Eleştiren tutumu nedeniyle Mikal ölene dek çocuk sahibi olmamanın acısını çekti. Bu, eleştiren bir ruhun verimliliği boğduğunu hatırlatır.

 

Kutsal Kitap

1 Davut İsraildeki bütün seçme adamları topladı. Sayıları otuz bin kişiydi.
2 Böylece Davutla ordusu, sandığın üzerindeki Keruvlar arasında taht kuran Her Şeye Egemen RABbin adıyla anılan Tanrının Sandığını getirmek için Baale-Yahudaya gittiler.
3-4 Tanrının Sandığını Avinadavın tepedeki evinden alıp yeni bir arabaya koydular. Tanrının Sandığını taşıyan yeni arabayı Avinadavın oğulları Uzzayla Ahyo sürüyordu. Ahyo sandığın önünden yürüyordu.
5 Bu arada Davutla bütün İsrail halkı da RABbin önünde lir, çenk, tef, çıngırak ve ziller eşliğinde ezgiler okuyarak var güçleriylefç bu olayı kutluyorlardı. eşliğinde ezgiler okuyarak var güçleriyle›› (bkz. Septuaginta, Kumran, 1Ta.13:8), Masoretik metin ‹‹Çam ağacından yapılmış her türlü çalgılar, lir, çenk, tef, çıngırak ve ziller çalarak››.
6 Nakonun harman yerine vardıklarında öküzler tökezledi. Bu nedenle Uzza elini uzatıp Tanrının Sandığını tuttu.
7 RAB Tanrı saygısızca davranan Uzzaya öfkelenerek onu orada yere çaldı. Uzza Tanrının Sandığının yanında öldü.
8 Davut, RABbin Uzzayı cezalandırmasına öfkelendi. O günden bu yana oraya Peres-Uzza denilir.
9 Davut o gün RABden korkarak, ‹‹RABbin Sandığı nasıl olur da bana gelir?›› diye düşündü.
10 RABbin Sandığını Davut Kentine götürmek istemedi. Bunun yerine sandığı Gatlı Ovet-Edomun evine götürdü.
11 RABbin Sandığı Gatlı Ovet-Edomun evinde üç ay kaldı. RAB Ovet-Edomu ve bütün ailesini kutsadı.
12 ‹‹Tanrının Sandığından ötürü RAB Ovet-Edomun ailesini ve ona ait her şeyi kutsadı›› diye Kral Davuta bildirildi. Böylece Davut gidip Tanrının Sandığını Ovet-Edomun evinden Davut Kentine sevinçle getirdi.
13 RABbin Sandığını taşıyanlar altı adım atınca, Davut bir boğayla besili bir dana kurban etti.
14 Keten efod kuşanmış Davut, RABbin önünde var gücüyle oynuyordu.
15 Davutla bütün İsrail halkı, sevinç naraları ve boru sesi eşliğinde RABbin Sandığını getiriyorlardı.
16 RABbin Sandığı Davut Kentine varınca, Saulun kızı Mikal pencereden baktı. RABbin önünde oynayıp zıplayan Kral Davutu görünce, onu küçümsedi.
17 RABbin Sandığını getirip Davutun bu amaçla kurduğu çadırın içindeki yerine koydular. Davut RABbe yakmalık sunular ve esenlik sunuları sundu.
18 Yakmalık sunuları ve esenlik sunularını sunmayı bitirince, Her Şeye Egemen RABbin adıyla halkı kutsadı.
19 Ardından kadın erkek herkese, bütün İsrail topluluğuna birer somun ekmekle birer hurma ve üzüm pestili dağıttı. Sonra herkes evine döndü.
20 Davut ailesini kutsamak için eve döndüğünde, Saulun kızı Mikal onu karşılamaya çıktı. Davuta şöyle dedi: ‹‹İsrail Kralı bugün ne güzel bir ün kazandırdı kendine! Değersiz biri gibi, kullarının cariyeleri önünde soyundun.››
21 Davut, ‹‹Baban ve bütün soyu yerine beni seçen ve halkı İsraile önder atayan RABbin önünde oynadım!›› diye karşılık verdi, ‹‹Evet, RABbin önünde oynayacağım.
22 Üstelik kendimi bundan daha da küçük düşüreceğim, hiçe sayacağım. Ama sözünü ettiğin o cariyeler beni onurlandıracaklar.››
23 Saul’un kızı Mikal’ın ölene dek çocuğu olmadı.