2 Samuel 14

C. Avşalom’un Yeruşalim’e Geri Dönüşü (14. Bölüm)

14:1 Yoav, kralın Avşalom’un Yeruşalim’e geri dönmesini istediğini fark etti. Ama halk Avşalom’un cinayetten suçlandığını ve öldürülmesi gerektiğini biliyordu. Bu nedenle halkın karşı çıkmasından korkan Davut Avşalom’u geri getirmekte tereddüt etti.

14:2-7   Bunu gören Yoav, ailevi durumu Davut’unkine benzeyen Tekoa’lı (Beytlehem yakınında) bir kadını Davut’a gönderdi. Günlerdir yas tutar gibi davranan kadın, oğullarının nasıl birbirlerini öldürdüklerini anlattı. Şimdi ailesi hayatta kalan tek mirasçısının ölmesini istiyordu. Bu duruma engel olunmazsa, ailesinin adı yeryüzünden tamamen silinecekti.

14:8-13   Kral önce kadına evine dönmesini, katili temize çıkararak suç işlemekten sakınmasını ve bir yanıt beklemesini söyledi. Ama kadın hemen bir yanıt istiyordu, öyle ki Davut’u kendi kararıyla tuzağa düşürebilsin… Ayrıca olayın suçlusu sayılmayı önerdi. Kral Davut kadına güvenlik vaat ederek konunun özüne değinmedi. Sonra kadın ondan, oğlunun öldürülmeyeceği konusunda kesin garanti istedi. Bu garantiyi verir vermez, kadın onu tuzağa düşürmüş oldu. Eğer kral bu bağışlamayı kadının oğluna sunabiliyorsa neden kendisinden uzaklaştırdığı öz oğluyla bir araya gelmiyordu?

Kadının anlattıkları Davut’un durumuna benzemekteydi. Bir oğlu öldürülmüştü ve akrabaları suçlu kişinin ölümünü isteyerek intikam peşindeydiler (7. ayet). Davut’un kararı merhamet doluydu ve Ortadoğu’da alışılmış olan kan davasını durdurmaktan yanaydı. Ama kadın öyküsünü Davut ve Avşalom’a uyarlamayı sürdürmekte ısrar ediyordu ve Natan ile yaşadığı deneyimin aynısını Davut bir kez daha kendi ahlak bilgeliğinin ağına yakalanarak yaşadı. Yanından uzaklaştırdığı korku içindeki Avşalom’u korumak zorundaydı (Daily Notes of the Scripture Union).

14:14   “Toprağa dökülüp yeniden toplanamayan su gibiyiz” ifadesiyle kadın büyük olasılıkla geçmişte olanların (Amnon’un ölümü) geri getirilemeyeceğini, bu nedenle üzerinde durulmaması gerektiğini ileri sürüyordu. Yaşam, uzatılan bir çekişmeyle ziyan edilemeyecek kadar kısaydı. 1 14. ayetin son bölümü, Tanrı’nın bir suçluyu hemen yok etmediği anlamına geliyor gibi gözükebilir (Davut’un çok iyi bildiği gibi), ama Tanrı, günahkârın bağışlanması ve yenilenmesi amacıyla fırsatlar tasarlar. Eğer Tanrı bu şekilde davranıyorsa, kral da neden aynısını yapmasın ki?

14:15-23   Kadın, kraldan Tanrı’nınkine benzeyen bir merhamet görmeyi bekleyerek geldiğini söylemişti. Bu merhameti kendi oğlu için elde etmişti ve şimdi kralın kendi oğlu için yalvarmaktaydı. Kral, bu planı Yoav’ın tasarlamış olduğundan kuşkulandı ve sorduğunda kadın hiç çekinmeden itiraf etti. Kral Davut Yoav’a, Avşalom’un tövbe etmemiş olmasına rağmen Yeruşalim’e geri getirilmesini buyurdu. Davut’un bu davranışı hiç de adil değildi ve bunun bedelini daha sonra çok acı ödeyecekti.

14:24-33   Tam iki yıl boyunca Avşalom, babasının huzuruna girmesine izin verilmeden Yeruşalim’de yaşadı. (İsrail halkının yüreğini, gür saçları ve yakışıklılığıyla çalmıştı.) İki yıl sonra Avşalom kralı görmek için izin almak üzere Yoav ile görüşmeyi denedi. Yoav iki kez onun yanına gitmeyi reddettiğinden, Avşalom arpa tarlasının ateşe verilmesini buyurdu. Yoav bu olay üzerine hemen Avşalom’u görmeye geldi! Avşalom’un babasıyla görüşme isteği kabul edildi ve ikisi tekrar bir araya geldiler.

Tamar’ın tecavüze uğramasından bu yana yedi yıl geçmişti ve Amnon öldürüleli beş yıl olmuştu. Avşalom beş yıl boyunca babasını görmemişti. Davut, oğlunu bağışlamasına ve onu öldürmek yerine, Yeruşalim’e getirmesine rağmen, olanları unutmamıştı. Ama oğluyla karşılaştığında, Avşalom’u tamamıyla bağışladı. Avşalom babasının kendisine gösterdiği bu iyiliği, bir isyan başlatmak üzere kötüye kullandı (15-18. bölümler). Davut oğlunun yaşamını esirgemişti, ama Avşalom babasının bu iyiliğine onu öldürmeyi tasarlayarak karşılık verdi.

Yoav’ın davranışları, Davut’un ve aynı zamanda tahtın varisi olan Avşalom’un gözüne girmek için tasarlanmışa benziyordu.

 

Kutsal Kitap

1-2 Kral Davutun Avşalomu özlediğini anlayan Seruya oğlu Yoav, birini gönderip Tekoada yaşayan bilge bir kadını getirtti. Yoav kadına, ‹‹Lütfen yasa bürün›› dedi, ‹‹Yas giysilerini giy. Yağ sürme ve ölü için günlerdir yas tutan bir kadın gibi davran.
3 Krala git ve ona söyleyeceklerimi ilet.›› Sonra kadına neler söyleyeceğini bildirdi.
4 Tekoalı kadın krala gitti. Önünde yüzüstü yere kapanarak, ‹‹Ey kral, yardım et!›› dedi.
5 Kral, ‹‹Neyin var?›› diye sordu. Kadın, ‹‹Ben zavallı dul bir kadınım›› diye yanıtladı, ‹‹Kocam öldü.
6 Ben kölenin iki oğlu vardı. İkisi tarlada kavgaya tutuştular. Orada onları ayıracak kimse yoktu. Biri öbürünü vurup öldürdü.
7 Şimdi bütün boy halkı cariyene karşı çıkıp, ‹Kardeşini öldüreni bize teslim et› diyor, ‹Öldürdüğü kardeşinin canına karşılık onu öldürelim. Böylece mirasçıyı da ortadan kaldırmış oluruz.› İşte geri kalan közümü de söndürecekler; yeryüzünde kocamın adını sürdürecek soy kalmayacak.››
8 Kral, ‹‹Evine dön, ben davanla ilgili buyruk vereceğim›› dedi.
9 Tekoalı kadın, ‹‹Efendim kral, bu olayın suçlusu ben ve babamın ev halkı olsun›› dedi, ‹‹Kral ve tahtı suçsuz olsun.››
10 Kral, ‹‹Kim sana bir şey derse, onu bana getir›› dedi, ‹‹Bir daha canını sıkmaz.››
11 Kadın, ‹‹Öyleyse kral Tanrısı RABbin adına ant içsin de kanın öcünü alacak kişi yıkımı büyütmesin›› diye karşılık verdi, ‹‹Yoksa oğlumu yok edecekler.›› Kral, ‹‹Yaşayan RABbin adıyla derim ki, oğlunun saçının bir teline bile zarar gelmeyecektir›› dedi.
12 Kadın, ‹‹İzin ver de, efendim krala bir söz daha söyleyeyim›› dedi. Kral, ‹‹Söyle›› dedi.
13 Kadın konuşmasını şöyle sürdürdü: ‹‹Neden Tanrının halkına karşı böyle bir şey tasarladın? Kral böyle konuşmakla sanki kendini suçlu çıkarıyor. Çünkü sürgüne gönderdiği kişiyi geri getirmedi.
14 Hepimizin öleceği kesin, toprağa dökülüp yeniden toplanamayan su gibiyiz. Ama Tanrı can almaz; sürgüne gönderilen kişi kendisinden uzak kalmasın diye çözüm yolları düşünür.
15 ‹‹Halk beni korkuttuğu için efendim krala bunları söylemeye geldim. ‹Kralla konuşayım, belki kölesinin dileğini yerine getirir› diye düşündüm,
16 ‹Belki kral oğlumla beni öldürüp Tanrının halkından yoksun bırakmak isteyenin elinden kurtarmayı kabul eder.›
17 Efendim kralın sözü beni rahatlatsın dedim. Çünkü efendim kral iyiyi, kötüyü ayırt etmekte Tanrının meleği gibidir. Tanrın RAB seninle olsun!››
18 Kral, ‹‹Sana bir soru soracağım, benden gerçeği saklama›› dedi. Kadın, ‹‹Efendim kral, buyur›› diye karşılık verdi.
19 Kral, ‹‹Bütün bunları seninle birlikte tasarlayan Yoav mı?›› diye sordu. Kadın şöyle yanıtladı: ‹‹Yaşamın hakkı için derim ki, ey efendim kral, hiçbir sorunu yanıtlamaktan kaçamam. Evet, bana buyruk veren ve kölene bütün bunları söyleten kulun Yoavdır.
20 Kulun Yoav duruma bir çözüm getirmek için yaptı bunu. Efendim, Tanrının bir meleği gibi bilgedir. Ülkede olup biten her şeyi bilir.››
21 Bunun üzerine kral Yoava, ‹‹İstediğini yapacağım›› dedi, ‹‹Git, genç Avşalomu geri getir.››
22 Yoav yüzüstü yere kapanarak onu kutsadı ve, ‹‹Ey efendim kral, bugün benden hoşnut olduğunu biliyorum, çünkü kulunun isteğini yaptın›› dedi.
23 Yoav hemen Geşura gidip Avşalomu Yeruşalime getirdi.
24 Ne var ki, kral, ‹‹Avşalom evine gitsin, yanıma gelmesin›› diye buyruk verdi. Bu yüzden Avşalom evine gitti; kralı görmedi.
25 Bütün İsrailde Avşalom kadar yakışıklılığı için övülen kimse yoktu; tepeden tırnağa kusursuz biriydi.
26 Avşalom saçını kestirdiği zaman tartardı. Saçı ona ağırlık verdiği için her yıl kestirirdi. Saçının ağırlığı krallık ölçüsüne göre iki yüz şekel çekerdi.
27 Avşalomun üç oğlu ve Tamar adında çok güzel bir kızı vardı. kg.
28 Avşalom kralı görmeden Yeruşalimde iki yıl yaşadı.
29 Sonra Yoavı krala göndermek için ona haber saldı. Ama Yoav gelmek istemedi. Avşalom ikinci kez haber gönderdi, Yoav yine gelmek istemedi.
30 Avşalom kullarına, ‹‹Bakın, Yoavın arpa tarlası benimkine bitişiktir›› dedi, ‹‹Gidin, tarlayı ateşe verin.›› Bunun üzerine gidip tarlayı ateşe verdiler.
31 Yoav kalkıp Avşalomun evine gitti. ‹‹Kulların neden tarlamı ateşe verdi?›› diye sordu.
32 Avşalom şöyle yanıtladı: ‹‹Bak, sana, ‹Buraya gel, seni krala göndereyim› diye haber yolladım. Ona şunları söylemeni isteyecektim: ‹Neden Geşurdan geldim? Orada kalsaydım benim için daha iyi olurdu. Artık kralı görmek istiyorum. Bir suçum varsa, beni öldürsün.› ››
33 Bunun üzerine Yoav gidip Avşalom’un söylediklerini krala iletti. Kral Avşalom’u çağırttı. Avşalom kralın yanına gelip önünde yüzüstü yere kapandı. Kral da onu öptü.

1. Hoste ve Rodgers, Bible Problems, s.215.