2 Mart

“Ruh’un ürünü sevgidir…”  (Galatyalılar 5:22)

“Ruh’un ürünü” ifadesi, bize başlangıç olarak şunu öğretir: sevgiyi izleyen erdemler yalnızca Kutsal Ruh tarafından üretilebilirler. Yeniden doğmamış biri bu lütuf ürünlerini gösterme konusunda yetersizdir. Gerçek bir imanlının bile bu ürünleri kendi gücü ile üretmesi imkansızdır. Bu yüzden, bu lütuf ürünleri hakkında düşündüğümüz zaman, onların doğaüstü olduklarını ve bu dünyadan olmadıklarını hatırlamamız gerekir.

Örneğin, burada sözü edilen sevgi, tutku ile ilgili olan eros ya da dostluk ile ilgili olan philia, ya da şefkat ile ilgili olan duygu değildir. Burada sözü edilen sevgi agape’dir – bu, Tanrının bize göstermiş olduğu ve bizim de başkalarına göstermemizi istediği sevgi türüdür.

Bu konuda bir örnek vereyim: Ed McCully Ekvator’da Auka Hintlileri tarafından şehit edilmiş olan beş hizmetkardan bir tanesi idi; Dr. T. E. McCully, Ed McCully’nin babası idi. Bir gece Dr. McCully ve ben Illinois’de Oak Park’ta birlikte dizlerimizin üstüne çöktüğümüz zaman, o, tekrar Ekvator’u ve Ed’in bedeninin kaybolduğu Curaray Nehri’ni düşünmeye başladı. Ve şöyle dua etti:

“Rab, çocuklarımızı öldüren bu kişilerin kurtulduklarını görecek kadar uzun yaşat beni, öyle ki, onlara kollarım ile sarılıp Mesih’i sevdikleri için onları sevdiğimi söyleyebileyim.”

Ayağa kalktığımız zaman, gözyaşlarının yanaklarından aşağı süzüldüklerini gördüm.

Tanrı bu sevgi duasına yanıt verdi. Bu Auka Hintlilerinin bazıları daha sonra Mesih’e iman ettiklerini ağızları ile söylediler. Dr. McCully Ekvator’a gitti, oğlunu öldüren bu insanlar ile görüştü ve onlara sarıldı ve kendilerine Mesih’i sevdikleri için onları sevdiğini söyledi.

İşte bu sevgi, agape sevgidir. Yansızdır, taraf tutmaz; herkes için en iyiyi arzu eder – güzel ya da çirkin, düşman ya da dost, herkesin! Agape, koşulsuz sevgidir, sürekli verdiklerine karşılık hiç bir şey geri istemez. Fedakarlıkta bulunur, bedelin ne olduğuna asla aldırmaz. Bencil değildir, kendi ihtiyaçlarından önce başkalarının ihtiyaçları ile ilgilenir. Saftır, en ufak bir sabırsızlık, kıskançlık, gururu, öç ya da kine asla yer vermez.

Sevgi, Hıristiyan yaşamının en büyük erdemidir. Sevgi içermeyen çabalar ne kadar soylu olurlarsa olsunlar, hiç bir değerleri yoktur.