Bibliyografya

1.Samuel’in sonundaki Bibliyografya’ya bakınız.

24

Ç. Davut’un Yaptığı Sayım ve Sonuçları (24. Bölüm) Williams D. Crockett, burada kaydedilen olayların, Davut’un Yeruşalim’i ele geçirmesinden kısa bir süre sonra gerçekleştiğini söyler (5. bölüm), ama olayların tarihi, Antlaşma Sandığı’nı Kutsal Kent’e getirmesinden önceye rastlar (6. bölüm). 1 24:1   İlk bakışta, halkına öfkelenen Tanrı’nın, Davut’a İsrail ve Yahuda’nın sayımını yapmasını söylediği sanılır. Ama 1.Tarihler … Read more

23

C. Davut’un Yiğit Askerleri (23. Bölüm) 23:1-7   İlk yedi ayet, Davut’un son sözlerine yer verir. İdeal önder ve egemenliği şafakta görünen gün ışığı, uzun fırtınalı bir geceden sonra bulutsuz bir sabah olarak tanımlanır. 1 Davut bu tanıma uymadığının farkındaydı, ama Tanrı’nın antlaşmasının, Mesih’in kendi soyundan geleceğine dair verdiği vaadin gerçeğiyle teselli buldu. 6 ve 7. … Read more

22

B. Davut’un Şükran Mezmuru (22. Bölüm) 22:1-51   Bu ezginin sözleriyle Davut, kendisini düşmanlarından kurtaran ve sayısız bereketlerini üzerine boca eden Rab’bi över. Bu ezgi büyük olasılıkla Davut tahtını sağlamlaştırdıktan sonra kaleme alınmıştır. Saul ölmüştü, krallık onun önderliğinde birleşmiş ve İsrail’in düşmanları geri püskürtülmüştü. Sözler, bazı değişikliklerle 18. Mezmur’da yer alır ve Yeni Antlaşma’da Mesih’e uyarlanarak … Read more

21

IV. EK (21-24. Bölümler) 2. Samuel’in geri kalan kısmı, tarihsel bir sıralamaya sahip olmamasına rağmen, çeşitli olayların özel noktalarına dikkat çeken bir ekten oluşmaktadır. (Tarihsel sıralama, 1.Krallar 1’de tekrar devam eder.) A. Kıtlık ve Sona Ermesi (21. Bölüm) 21:1   İlk olay, üç yıl süren kıtlıktı. Davut Rab’be kıtlığın nedenini sorduğunda, Rab kendisine, Saul’un Givonlular’la yaptığı … Read more

20

Ğ. Şeva’nın Başkaldırması ve Öldürülmesi (20. Bölüm) 20:1,2   Benyamin oymağından Şeva adlı kötü bir isyancı (Saul’un akrabalarından olabilir), Yahuda’nın sözlerini kullanarak (19:42) bunları bir ayaklanma nedeni haline getirdi. Yahuda halkı, Davut’un kendilerine ait olduğunu ileri sürdüler. Şeva küstahça 10 oymağın Davut’la hiçbir ilgisi olmadığını bildirdi ve herkese evlerine dönmelerini söyledi. Böylece Davut’un yanında yalnızca Yahuda … Read more

19

19:1-8   Kralın üzüntüsü öylesine büyüktü ki, askerler kente utanarak ve suçluluk duyarak girdiler. Galip gelmiş olmalarına rağmen yenilmiş gibi davrandılar. Yoav olanlar karşısında sabrını kaybetti ve kralı sert biçimde payladı. Davut’un kendi sadık izleyicilerinden çok, düşmanlarıyla ilgilendiğinden yakındı ve yaşamını kurtarmış olanlara minnettar kalmadığını söyledi. Davut’a, eğer adamlarına hemen yakın ilgi göstermezse, adamları tarafından o … Read more

18

18:1-5   Davut ordusunu üç bölüğe ayırdı ve başlarına general olarak Yoav, Avişay ve İttay’ı atadı. Kral başlayacak olan savaşa katılmayı istedi, ama halk onu kentte kalıp gerektiği taktirde yardım göndermesi için ikna etti. Askerler kentten dışarı çıkarlarken, Davut kendi hatırı için komutanlarına askerlerin önünde Avşalom’a iyi davranmalarını buyurdu. 18:6-9   Savaş Efraim Ormanı’nda yapıldı, orman Mahanayim … Read more

17

17:1-4   Verdiği ilk öğüdü başarıyla sonuçlanan Ahitofel, bundan sonra Avşalom’a on iki bin adam seçmesini, Davut’a saldırmasını, habersizce onu öldürmesini ve adamlarını Yeruşalim’e geri getirmesini önerdi. 17:5-14   Avşalom bundan hoşnut kaldı, ama Huşay’ın da fikrini almaya karar verdi. Bu, Huşay’ın uzun zamandır beklediği bir fırsattı. Davut’a, “Bu kez Ahitofel’in verdiği öğüt iyi değil” dedi. Ne … Read more

16

16:1-4   Davut tepenin doruğunu biraz geçtikten sonra Mefiboşet’in hizmetkârı Siva, kendisine çok miktarda yiyecek ve şarapla iki eşek getirdi. Davut Mefiboşet’i sorduğunda Siva, Yonatan’ın oğlunun krallığın Saul’un evine döneceğini umarak Yeruşalim’de kaldığını ve kral olmayı beklediğini söyleyerek yalan haber verdi (19:27). Davut bu yalana inandı ve Mefiboşet’e ait mülkün Siva’ya verilmesini buyurdu. 16:5-14   Eriha yolundaki … Read more